Kalbi küt küt atıyor, parmak uçlarından taze çiçekler fışkırırken.
Günlerce önce başlayan ince çiselerle yıkanıyor sessiz gövdeleri,
Duran bir anın kazandığı anlamdan doğan eşsiz solonun armonisi.
Hesabını tutması zordur, yapraklar gibi akıp giden zamanın,
Düşleri istatistik ilmeklerine bağlamanın beyhude rüzgârı.
Her yıl, kendi vaktinin geçmişine artan dakikalar bırakırken,
Geçen kıştan gelen göçmen kuşların taze selamını getirişi.
Kendinden geçmiş, bir hammond solosuna binmiş usulca gidiyor...
Sanma ki yirmi birindedir bu seferde gelecek ziyareti
Bahar ki artan zamanları da yüklenmiş hırkalı bir eşektir
Gün evveline şimdiden tomurcuklanan mısralar savuruyor...
