Uzun gölge hatırası

Ateş taban alınan yolların hikayeleri birbiri ile bağlantılı olsa da tamamlanabilir bir roman olamaz.
İşaretleri takip ediyorum, gölgelerden oluşan hiyerogliflerdir. Tüm olası tapınçlardan uzakta, rüzgar savuruyor tozlarını. Hikayenin ortasındaki cümlelerin gölgeleri en uzak noktadaki başka hikayelerin kilit taşı kelimelerine değiyor. Rüzgarda salınan her ağacın kendine has seslerinden doğan sololarla birlikte, bu kelimeleri belirliyorum. İşaretleri takip ediyorum, yağmurları bekleyişin sessizliğiyle titriyor likenler, iğne yaprakların arasından göğü gözetleyen sinir ağları...

Gölgesinden filizlenen yıldönümleri

Ağaç olmaya azimli böğürtlen gövdeleri ve kilim desenli örümceklerin eşliğinde, ilkbahardan doğrulmuş her yanından filizler fışkıran, polenlerinin  her birini ayrı çalışılmış derin sololu besteler gibi savuran bir yazın ilk adımlarından doğan...

Nice döngülerini mektuplaştıran yaprak gölgeleri ve çalıların sessizliğinde gidilecek yerler, biriken anıların solosuyla şekillenen bir fısıltı ve sevi, katırtırnaklarına uzanan, oradan rezene kokulu patikalarından yeni bir Haziran'ın başlangıcına kök salan...