Beni bende tutan nazik lütfun şefkati; beni benden alıp bu kuytulara getirip dinlendiren.
Derinlere doğru kayboluyormuş gibi ilerleyen patikaların ulaştığı ağaçlardır; ömürlerinin izohips dizelerine bakakalışımı oluşturan..
Nicedir dizlerine koyup başımı, ne güzeldir diz uykusu, kuşatıcı, sakıngan...
Nicedir dizlerinin gölgelerinde çatısız küçük kulübeler yapışım ondan...,
Yanıma nabız atan adımlarımın özlemi ve içkin sololardan başka bir şey almadan,
Alışkın olduğum işte bu başka kervanlardır; hayatın bilge kabuklarında yol alan.
Beni benden alan zarif davetin merhameti; beni bende tutup bu köklere yaklaştırarak kendi sükunetine katan.
Bir kertenkele hızıyla kaçışımın hikayelerini uzaklarda bırakırken, bir kertenkelenin bakışında kaldığım durağan.
Öyle bir durağan ki, zamanın anlamına uzaktan bakabilmeyi sağlayan
İçinden yaşam kıpırtılarını sağaltarak kambiyum yatağının kıyısından doğan armağan
Yaylı Yidaki Tambur Kulübesinden ağır ağır besteler rayihası yayan...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder