vadiler ki gölgeli resimler koleksiyoncusu
zamanın akışıyla uzayan tuvaller çaktı.
göğsünde liken yosunlarının kenarlarında
sudan gezegenlerdi, tepelere baktı.
Patikalardı, geçmiş yapraklarla akmaktaydı
yapraklar ki geçen kıştan göçmen kuşlar
durağanlığına nabızlayan ince yollar açtı.
zemininde yaprak halılarının desenlerinde
zarfsız mektuplardı, patikalara aktı.
Ormanlardı, patikalardan tepelere çıkmaktaydı
tepeler ki bulutlardan solo toplayıcısı
biten şarkıyı bir soloyla yenisine uğuldadı
yamaçlarında turgorlu dalların uçlarında
erkendi, çiçeklerdi çelik rüzgârlara açtı.
Baktı, aktı, adımladı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder