Labels

Defterî (44) Edebî (49) Fotoğraf (13) Grafik (29) Însan (40) Malûmat (7) Mûzik (71) Tasarınâme (9)

30 Kasım 2025

Tenor Planör

Çözülmüş bir teorik fizik denkleminin dinginliğindeydik
İyotlu yapraklara tuttuğum notlardan anlaşılıyor bu...
Bir manzumenin içindeki ışık, gölge ve perspektifteyiz
Yerçekiminin dünyanın bu başkalaşmasına kafiyelendiği...
Rüzgar flütlerinin sesleriyle ufka doğru salınmanın hazzında
Ardımız sıra sololarla mısraların üzerinden geçmekteyiz. 

Bir kuantum salınımının unutulmuş titreşimindeydik
Zamanın kıyısına iliştirdiğim fosforlu notlardan belli bu…
Mahçup birer usturlap olarak bir doğuşun ziyaretindeyiz
Evrenin, içimizdeki o sessiz genişlemeye uyumlandığı…
Yorüngelerin soluk soluğa fısıldadığı o ince rüzgârda
Kendi izimizi, mısraların kavisine dokunarak sürmekteyiz.

Dünya, kendi sessizliğini içimize üfleyen bir çam kozalağıydı
Her katmanında başka bir yankı, başka bir başlangıç saklıydı.
Rüzgâr, hem geçmişi hem geleceği entropiyle taşırken
Biz, şimdinin nabiz atışlarıyla ilerlemeye devam etmekteyiz.

Gökçekimi bir nota defteriydi; 
bir dip porte daha eklenmekteydi. 
Hâfifçe yer değiştiren bir yıldızın nabzıyla
Bir sonsuzluğu daha cebimize katlıyor gibiyiz.

31 Ekim 2025

Bohçalardaki adımlar

Kısa dallarındaki hafif esintiler, gittiğimi sanıyor, 
Yaprakların titreşimine takılan gölgemin hareketliliğidir.
Uzun mesafelerin ucundan denize dalan güneşlerin hızında
Birden çok doğusuna ve batısına dağılıyor kuşlar...
Sessizlik her anında biçim değiştirerek yeniden doğuyor
İri yapraklar adım sesleriyle yerlere iniyor, her biri bir mektuptur.
Tarumar edilişlere direnen köklerin gizlendiği pulsatif sesler
ırmak kıyılarında dirayetli fısıltılar halinde akışındadır.
Suların kıyılara sürme çektiği yerlerde bir selam, bir nefes
ve alabildiğine adımların gölgeleri... pusulasını hatmediyor.

22 Eylül 2025

Tevriyesinden ekinoks

Güneş eğildiğinde, yapraklar yamaçları örttüğünde, patikalar gizlendiğinde, incirler sütten kesildiğinde, elmalar döküldüğünde, bağlar şerbetlendiğinde, öncü arılar uzaklara açıldığında, karıncalar durağanlaştığında, kırlangıçlar göçtüğünde, Ağusdost böcekleri son sololarını seslendirdiğinde, sesler sakinleştiğinde, rüzgarlar yeni cinasları büyüttüğünde, yer soğuduğunda, deniz titrediğinde, sıcaklık uzaklaştığında, hırkalı eşek yaklaştığında, som bahar için (evet som bahar) adım bohçaları açıldığında, ateş taban izler serinlediğinde, ağaçlar yorulduğunda, tomurcuklar uyuduğunda, birbirine değmeksizin kıpırdanan arpejler yankılandığında, geceler gündüzlere eriştiğinde, karanlık büyüdüğünde, aydınlık küçüldüğünde, gölgeler kutuplarda eşitlendiğinde, duran bir anın kazandırdığı anlamlardan doğan soloların yeni bir selamı emanet edişini yalnız bakanlar anladı...

31 Ağustos 2025

Ağusdost

Uzun zaman oldu...
Nicedir engellenmiş dostluğuna selam olsun.
İklimler barındıran büyük döngülerin içinde seyyarede,
kaç seferdir ateş taban toz duman geçişlerde.

Her şeye rağmen dirayetle uzak uzak el sallayışının gölgesi mevsimlerce titreşerek salınıyordu patikalarda.
Derken bambaşka bir çağın habercisi olan saf baharın belirmesiyle her şey tazelendi.
Belirtisi; çiçekleriyle serin seyredecek
hoş kokulu ön görülmüş bir yazın perdesini
nazik bir törenle açışıyla başlayan güzel döngüler zamanını haber veren güzel gözlü ekinokslardı.., fırça saplarını filizlendirdi...
Karanlıklardaki tohumlardan göğe değen tomurcuklara kadar buluşmasını eksik etmeyen tayfların zamanı...
Serin günbatımlarında bulutların gezintileriyle her biri ayrı bir tuvaldir.
İçerisinde içkin sololar büyüten kırlangıçların seri imzalarını taşıyan...

Nicedir mesafeler girmiş, bunca sıcak günleri, toza bulanmış kafiyeleri ve böylesine azimli bir dostluğun tazelenişine tanık olmanın hayretengiz dinginliği.
Yapraklara işlenen soloların en güzel çıkışlarını yaşatarak kanatlarına nakşedilen büyük kuşların,
o büyük göçlerinin arasına eklemlenen hediye edilmiş bir sabahın diri doğa yağlı boya tuvalini izlemenin derinliği, bizi birbirimize bağlayan...

Dünyanın bütün kader coğrafyalarını kuzey küreden güney küreye pastoral tüylerini sürerek geçen leyleklerin hikayesine dahil olmanın nabız gibi atan heyecanı...
Uyandığımızda büyük göçün dinlenme meskeni olarak bize ziyaretleri ve yolcu edişimiz:
Tam anlamıyla güzaydınlanan sombahar için adım bohçalarımızı ilikledi.

Ağusdost ki eski gecikmiş ziyaretlerinde bile gölgesiyle uzaktan el sallayan dostluğu bakidir;
Nihayetinde kendisi ateş taban yollarımın sonunda son bahara el veren eşlikçidir.

22 Temmuz 2025

Yaz kâtiplerinin yerbükey notları

Dik bir yamacın göze çarpmaz bir sakiniyim.
Adresim tarifsizdir; ölüp dirilmeye mahcubiyetle boyun eğen yeşilliklerin örttüğü entropinin nakışladığı konumlardan biridir. 

Dirayetli duruşum, gören için göz alıcıdır; derinlere saldığım nabız köklerimden gelir. Akşam ışıklarında uzayan gölgemin cılız inceliği bir dinlenme terası sağlayamaz ancak; karıncaların kervan yollarını, salyangozların ayna izlerini ve küçük kuşların kısa cümleler kuran izdüşümlerini serinleten kişilikli bir silüettir.
Bazı kollarımın köşe başları, kuytularına yelpazeler kuran örümceklere meskendir; "nasıl ki, nicedir kimsenin uğramadığı terk edilmiş bir bodrumda, büyük, boş bir küpün karanlık kasnağındaki örümcek" kadar derin anlamlar nakışlanmaktadır.
Pastoral bir fırça izi olmanın elverişli bir delili, uzun bir yaşama kök tutmanın mektuplaşan görüntüsüyüm: Her mevsim ölüp dirilen yapraklarıma düşülen notlarla ontolojik hikâyemin girişi gelişmektedir.
Ben, bu yamaçta su içmeye eğilmiş bir yük eşeğinin omurgası gibiyim, ağırlığa direnen, yokuşlara çapraz mısralar düşüren müzik kulağı tüylerimde titreşen seslerin dinginiyim: Her yaz yüklendiğim meyveler renkten renge çalmış bir şekilde, gölgeme tutunamayan taşlarla birlikte aşağılara yuvarlanırken fizik kanunlarını menzumeleştirir.
Elbette her nebat gibi kendime özgü sesim de var; fısıltılardan flütsü tınılara büyüyen; çoğunlukla hafif bir esinti ya da sulu sepkenler beklerken arpejlenerek çoğalır. Dağılıyormuş gibi duyulan notalar sololarıma dahildir.
Her mevsim içimde başkalaşmasına tanık olarak beklettiğim şarkıların doğacak sololarını ben bile kestiremem; krizalit notalardır, armoni kozaları, derinlerde davul atakları gibi nabız atan sürgünler...
Tüm yapraklarım ve yapraksız kılcallarım, esinti bekleyen minör gamlarla sentezlenmektedir.
O bekleyiş ki; solosuna başlamak üzere son hazırlıklarını yapan rüzgâr flütü virtüözlerinin bekleyişi gibidir.
O bekleyiş ki; dünyayı içine çekercesine derin soluk alırken, parmakları, doğacak notaların ön sessizliklerine dokunuyor gibidir.
Bana ulaşan bir yol yok gibi görünür, ilk ekinokstan sonra boy atan ve ardından sarı saçlarını titreten çayırlarla çevriliyimdir, böğürtlenlerin bedenine mürekkep çekilmiş dolma kalem uçları eşlik eder.
Zaman zaman gizli patikalar oluşur; yağmurun gelişiyle nazik lütufların suyun ağırlığını değdirdiği başakların mahcubiyetle eğildiği dar ve belli belirsiz yollardır.
Bir hipotenüs patikasıdır evim, bu dik yamaca yuvarlanan kafiyeler dökerim, bazıları çayırın saçlarında mısralara dönüşürken, bazıları kendi solosunun zembereği olarak şekillenir. 
Hiç ayak izi yoktur etrafımda, onun izlerinden başka. O izler ki, şekillenen manzumelerin hecelerine basmaktan çekinen adımlarla bana yaklaşan küçük mühür lekeleri gibidir.

Demem şudur ki:

21 Haziran 2025

Uzun Gölge Dönümü

Ateş taban alınan yolların hikayeleri birbiri ile bağlantılı olsa da tamamlanabilir bir roman olamaz.
İçeriğindeki patikaların kenarlarında salınan yaprakların kafiyesi buna uygun değildir çünkü. Yamaçlarına tırmanırken ardımda kalan ayak izlerim nesir görünümlü birkaç satır kelam olsa da, hiyeroglif sembolleriyle ancak tarihlendirebileceğim azimli bir eşek dostluğudur. Bugünün solosu uzundur, eski notlarımdaki üç noktalarımı doldurduğum gündür. En küçük yapraklara en uzun gölgelerin hediye edilişine tanık olmanın tasviridir. Gecenin kısa ceketli saygılı duruşuyla sıcak bir selam edişidir. Yerçekimsiz patikaların yerlerini ağaçlara işaretlediğim kafiyelerden takip ediyorum. 

Ne zaman sayfanın dışına taşan adımlarla ateş taban rotasız yollar çizmeye koşsam kendimi, yılka kelimelerim de peşim sıra bir at sürüsü olarak şekillenir. Üç noktaları kendime sonradan ekleyeceğim şafak çizgileri olarak koyuyorum.

31 Mayıs 2025

Mührü Nevbahar

Kendini yongalayan bir baharın yağlı boya tuvalinin içinde akıyoruz,
burada cümlelerle tarif edemeyeceğimi biliyorum.
O yüzden melek kanatlarına benzeyen sayısız zerrelerin yağışında gördüğüm imgeleri ve duyduğum soloları buraya kelime karmaşası halinde boca etmekten başka çarem yok.
Üç ay süren gebelik süresinde, göğsünden çiçekler fışkıran bir doğum sancısının hikayesine benzetmek, sadece serüvenin girizgahına epigraf olurdu.
Öyle büyük bir kuvvetin azametinin uç veren kelebek kanadı nezaketi,
erikler, incirler, feromon kervanlarının yolları, gevşemiş sinir haritasını detaylandırıyor.
Güneşin uzanan fotonlarına kar kristali silüetler düşüren bir bahar ki;
sonradan anlatılsa, şimdiki gibi beceriksizce tasvirlenecek bir gergeftir.
Aynı açılardan yaklaşan güneş, milyonlarca anlamıyla gölgeler edinirken yonga yonga ilerliyorum, ne bulursam iştahla uzun seyrine dalıyorum. Rüzgarlar, tuvalin üzerinde bütün sanat akımlarının fırçalarını uçuşturuyor. Derinlerde atan nabzın sesi, dallarda ince ince zonklayan zarif görüntülere dönüşüyor.
Yol boyunca kar kristallerin izleriyle bezeli mor sümbüllü alaca dağların patikalarında, bütün canlıların heybeleri mühürleniyor. Polen taşıyan bir hamal gibiyim, yoruldukça dinçleşen.


30 Nisan 2025

Mührü Karbahar

Kelimeleri pastoraldir, beklentileri yelpazelendirir.
Yer seviyesinde bir mağarada icra edilen yaylı tambur seslerinin
çıkıştaki çimenleri kırpıştırarak aralarında dolaşmasına benzer...

Sesi hoş kokuludur, gölgeler alegorisi için akla yeni fikirler getirir.
Bakınca içinden fışkıran tomurcuklarıyla, bütün mevsimlerin
ağır ağır kürsüsüne çıkarak konuya bahardan başlamasına benzer.

Derinlerine dalarken durup dinlenilen yerleri mektuplandırır,
Zihin patikalarında ilerlerken duyulan yapraklı soloların
pentatonik doğaçlamalarla renklerin isimlerini öğretmesine benzer.

Yelpazesi içedönüktür, esintisi güzel haberlerini hissettirir.
Küçük zerresinden büyük bulutlarına kadar savrulan notalarının
coşkun girişi; sonunu, muhsin sonu; yeni coşkusunu bestelemesine benzer.

11 Nisan 2025

Mührü Kar

Küçük beyaz mutlu heceler şeklinde uçuşan taneler
kar damgalı mektuplar halinde üzerimize süzülürken...

21 Mart 2025

Ekinoks İçin Tevriye

Geçmiş gün döngülerinde uzak uzak el sallayan kışın,
bu yıl özlemle yaklaşarak kucaklaşmasına selam olsun.
Selamı paragraflar dolduracak nice taneleriyle birlikte,
iri heybelerini sırtına almış da bembeyaz gelişine...

Uzun zamanların en güzel gözlü ekinoksu,
Kış uykusu bekçiliğimin ateş taban izlerime yaklaşırken
Yeniden kavuşmanın buz nakış izlerini coşkuyla bırakıyor.

Şubat'ışları güneşlerin eşliğinde ağlamasını tutmuş bulutlar,
derin dondurucuda gizlediği yaşlarını kristallerce sökün ediyor.
Gözlerinin üstünden şekillenen mevsimlerin senfonik şiirleri
Efsanevi tanelerini esintilerin üzerine ağır ağır serişine...

Tomurcuksuz dallardaki akislerde telli tambur tınıları,
Tipi olmaya çiçeği tohumda rüzgarların yaladığı kovuklarda
kemane seslerinden çoğalan içkin sololar tomurcuklanıyor.

Birbirine değmeksizin süzülen bu büyük arpej deryasına
yeraltındaki nabızlarla, rüzgarın atak davulcuları eşlik ediyor.
Gölgeler kutuplarda eşitlenirken, duran zamanın kazandığı anlamla,
İç ısıtan sololar dayanıyor, sıcak selamını emanet edişine...

28 Şubat 2025

Merdümgiriz Ağaçları

 Bakıyorum ki patikaların sona erdiği uzaklıklardan toplumcu şairlerin dudak büküşleri yankılanıyor zaman zaman. Bireyci şairliğe olan kızgın suratlarında karmaşık kafiyeler okunuyor. Daha önce birçok uyaklı uyaksız cümlelerle ifade etmemin yetersiz olduğunu, bana seslenişlerinden anlıyorum. Uçuşan yapraklar, yaprakların koleksiyonu, minör gamlar, major sololar ya da pentatonik çıkışlarım ve daha da koyulaşan merdümgirizliğin kuytularına kaçışlarımın yetersiz kaldığı belli. Adımlarımı daha da hızlandıracağıma eminim. Böylece bütün bunların birilerini doyurmak için değil, uçuşan soloları dinlemek için aldığım notlardan ibaret olduğu anlaşılması kolaylaşacaktır.

KAR'ahindiba Gölgeleri

Kış uykusunun, kurguladığı gibi gerçekleşmesine çok sevindi sonbahar.
Büyük kucaklaşmalarla, uçuşan yaprak sololarıyla yolcu etmiştim kendisini.
Bu sezgi, ağaçların dizlerinde bıraktığı yakın hatıralarından hala okunabilir.
Şimdi ondan kalan kahverengi kuytulara beyaz perdelerin nazikçe inişini izliyorum.
Şubat'ışlarıyla güneşin koyu bulutların arkasına saklandığı günlerin muhteşem solosuna kapılıyorum,
bu şarkının, "dinlerken içinde salınmak" dışında tarifi var mıdır?
Kar kristalleri taşıyan dandelyonları izlemenin içedönük kıvancıyla,
Erken fotonlara yanılmış bahar tomurcukları, güneş yerine buzla öpüşürken
Bu nazik ve muazzam lütuf deryasının içinde iz bırakmaya çekiniyor adımlarım.
Doğuşundan hemen sonra olgunlaşan kar tanelerinin rüzgarsız bir şekilde yere inişinin sessizliği ve gizlediği, özlenen derin solosunu dinlemek üzere,
nicedir yeryüzünden, durağanlığın kayalarından olma yastığa yaslamışım başımı. 
Solmuş imgeleri çiçeklendiren bu buz taban yollarımda uçuşan soloların,
ateş taban hatıraya uzanıyor gölgeleri. ► https://serdivence.blogspot.com/2023/05/dandelion-golgeleri.html

31 Ocak 2025

Bûselik Yapraklar

Kütük cenazelerine çiçek bırakmanın sessizliğidir; soloları derinden gelir.
Kıpırtısız bir yürüyüşü seçercesine hafif adımlarla ilerlemek gerekiyor.
Bir süre öylece kalakalmışlığın içindeyken yeni patikalar oluşuyor,
Patikalar bir mısra ya da bir porte gibi kollara ayrılsa da bu bir şiir değil;
Ne pastoral senfonidir şu an, ne senfonik şiir..,
büyüsüz gerçekliğin sarsıntısı...
Bir toplu katliamın bilgisidir ki köklerden atan nabızlarla dallara ulaşıyor,
Uzaklarda tırtıklı kenarların sürtünme seslerinin ürkünçlüğü,
Kadim tomurcukları bile küstüm çiçeklerine dönüştürme çabası içinde
Açılan çalılar arasında yürümenin yabancısı olmadan yalnız ağaçlara uğruyorum
Tir tir titreyen kollarından küskün meyveler erken kütle çekimine kapılıyor
Puslu görüntülerde belirginleşen gövdelerin tuttuğu bu yas, çok uzun sürecek.
Yazdan kalma çalıların içlerine saklanan hikayelerini şimdi daha net anlıyorum
Beklenen poyrazların nabzı düşmüş, halsiz bir şekilde yamaçlara serilmiş
Dallarda gölgeler büyüten bulutlar varsa, akustik üfleyişlerin sesleri yakındır
Bûselik yapraklarda seyrek yağmurların öpüşlerinin izleri buharlaşıyor.

25 Ocak 2025

Milyar yıla bakmak...



Jurgen'in davullarını ter içinde yukarıya çıkardık ve o günün sabahı güneş bir başka güzel doğdu. 
Şöyle: ►◄►◄

30 Aralık 2024

Andaman Takvimi

Derinlere ilerleyen her patikasından yeni şarkılar doğan yollardan yazıyorum,
Bütün notlarıma rüzgarların yaprak koleksiyonundan pullar yapıştırılmıştır.
Kendime gönderdiğim zarfsız mektupların çoğalan adreslerine uğruyorum
Ne kadar derdest etsem de bitiremeyeceğim, bitmesini de hiç istemediğim
Görüntü ve seslerinden doğan hislerin titreştirdiği soloların tasnif günlüğü.

Yavaşlayıp uzandığım yamaçlarda yeşil koyunlarını salmış maki çobanı,
Yürümeyi sürdürdükçe dizlerime kadar desenler çizen günberi dövmecisidir.
Bütün bu ilerleyişin kendi içinde mısraya namzet hece adımları da vardır
Hikayesindeki kısa uçuşlu karga sürülerinin gölgeleri; noktalama işaretleridir.
Her adımın sezgisi, kendini anlatan manzumeler için dönen lirik değirmen.

Yol boyunca harlı günlere direnmiş tek tük mor sümbüller, alaca dağları süslüyor.
Salınan kıyafetine ağaçların gölgesiyle şekillenen mevsimlerin esintisi eklenmiştir.
Bütün geçitler ve çalıların biçimlendirdiği patikalar, kullanılmamış imgeleri saklar
Adım sesi mi? Nabız mı? Arpejler doğuran haritalanmamış uzayan ince yollardır
Koşuşun ivmesi başından sonuna rüzgar tınıları doğaçlayan bir Aborijin borusu.

Dökülmüş yapraklarla serden geçen dost kervanını beraberce seyre koyuluyoruz
Görebildiklerimizin bir kısmını yazabiliyorum, bakarak okuması çok daha derindir.
Kendi sonundan başka notalarla yeniden başlayan esinti notlarımla karşılaşıyorum,
Muazzam salınımlarla yaprak yaprak, desen desen, ağır ağır devam ediyor geçişleri
Kendini seyreyleyen görüntüleri, sesleri, hisleri şed makamların Andaman takvimi.


21 Aralık 2024

Duygular arası nabız notları

Death in Spring - Mondo Drag
I am Sea - Claw Boys Claw
Dounia - Rokia Traore
The River People - The Walkaouts
Somebody To Love - Grace Slick, The Great Society
Prison Song - Graham Nash
To The Forces - Hindi Zahra
Tarhatazed - Mdou Moctar
1000 Mirrors - Asian Dub Foundation
Pin A Rose on Me - Chuck Prophet
Astralplane - Blues Pills
Crossroad - Calvin Russell
As I Went out One Morning - Mira Billoute
Keep Going - Bozoo Bajou, Tony Joe White
Theory of Ghost - Piano Magic
Somebody Gotta Make A Move - Sonny Landreth
Space Camel - Ouzo Bazooka
I Try - The Bluesbones
Lon Forgotten Track - Thprbjorn Risager & The Black Tornado
Nothing in My Heart - John Hiatt
Plea From The Soul - Phafner
Supernatural - Vic Chesnutt
Longest Day - Soulsavers
Violence of the World - Midnight Choir
My Love is So - Calvin Russell
Emrah - Cem Karaca

30 Kasım 2024

Şiirde ışık, gölge ve perspektif

Şiir görünümündeki dizelerdeki hikayenin bu kısmı uzun bir galeridir.
Gezmekle tükenmez koridorları en çok dinlendiğim kuytulara uzanır.
İşte topladığım kırık dökük soloları en çok dinlediğim yerler buradadır.
Palas pandıras ve süklüm püklüm ziyaretim tenhalığını hiç bozmadı.

Dallarda tek tük ve yerlerde üst üste yığılmış kompozisyonlar görülür.
Bütün sanat akımlarının fırça darbeleri, çalakalem kara kalemleri...
Milyonlarca yaprak, kuruyan çerçeveler halinde ışığı yorumlamaktadır;
Çala kürek toprağa düşen gölgelerde iç burkan armoniler biçimlendi.

Yolu biçimlendiren zemin şaheserlerinin hemzemin ziyaretçileri vardır,
Durup kıpırtıları dinlenebilir; onlar kısa süreli şarkıların içli sololarıdır.
Gövdelerin, dalların, yaprakların kendine özgü kafiyeleri de vardır,
Hepsini görmek mümkün değil ama sezinlemesi bile levitasyon üretti.

Dere yataklarının görünen uçları, içedönük göreliliğin olay ufkudur.
Her şey kayıp giden fotonların yaprak ve akıntı yolculuğuna katılır.
Şu havada asılı kalmış transparan tuvallerin üzerinde titreşenlere bak!
O natürmort şarkılar kendi renginden oktavlanan soloları seslendirdi.

Yol boyu bazı şarkıların derinliğini duyarım, başkalaşımın fısıltılarıdır.
Her yaprak bir eskizdir, rengi değiştikçe çerçevelenen eserlere dönüşür.
Dokunsan dağılacak kırılganlıkta kelebek kanadı tozundan bahçelerdir
İçlere ilerleyen patikaları, karmaşık bir şiirin sonbahar kokularını yaydı.

Pastoral fırçalardan oluşmuş bir batonun eşliğinde yapraklar ve yıldızlar.
Yerde yıllanan kahverengi sanatlar, zamanlarca sürecek yollara çatallanır.
Her defa birinden geçerim, çağrışımların gerçeğe dönüşü, zamanı yavaşlatır.
Derinlerde atan bir nabız gibi duyduğum tüm hisler içkin soloları icra etti.

30 Ekim 2024

Bülbüller için dut doz aşımı

Tek kişilik bir cenaze alayı halinde geçiyorum.
Titreyen gölgem, yaşayan mezarlık ağaçlarından öyle görünüyor.
Hiç kimsenin ziyaret çiçeklerini beklemeyen
yere serilmiş gövdelerin yanından geçerken...

Birkaç mevsime sığdırılmış, geniş gölgeli, tanelerce çoğalmış,
çoğaldıkça gölgesine nice şarkıların sololarını biriktirmiş
hoş kokulu sıcak bir dostluğun kırık dökük hikayesinin içindeyim.

İlerledikçe merdümgiriz kuytulara doğru giden bu yollarımda,
durup gölgesinde dinlendiğim, nice soloları tasnif ettiğim, 
üzerine tırmanıp kollarına uzandığım bu kadim gövdelerin 
devrik cümleli hikayesindeki bu satırlar; artık asosyal vahalarıma çakılan mezar taşları oluyor.

Tek kişilik bir cenaze topluluğu olarak duruyorum.
Bu devrilmiş dut dostluğunun başında süklüm püklüm kalakalmışım,
üzerimizde sarı ve yeşil soloları esinleyen yapraklardan bir bayrak salınıyor.

Nice karınca kafilelerinin göğe çıkan kervan yolları artık yatay kerteriz.
Bu gövdeler kanatlıların, kınkanatlıların han duvarları oluyor artık...
Yerini, damar yolları bile bulunamayacak gölgesiz yarınlara bırakacak.

Tek kişilik bir mezar ziyaretçisi olarak duruyorum.
Söylemci olarak mırıldanışım, eylemci olarak son dokunuşlarım,
en çok da şarkısını tekrar duyacakmış gibi durup dinleyişimle...

Karşımdan daha hazin bir topluluk geçiş yapıyor.
Titreyen gölgesi hüzne karışan pulsatif seslerle fısıldayan dallardan öyle görünüyor.
Omzunda geçirdiğim zamanlardan geriye kalan, 
toprağını kucaklayan bu dallar göğe sararan mendiller uzatıyor.

Son tomurcuklarında ince ince duyulan şarkısının yarısında sonsuz bir es verilmiş,  
parmak uçlarında arpejlenen rüzgar senfonisinin notaları akıntıya ve rüzgâra karışıyor,
uçuşan solo parçalarını toplayamadan içine karışıyorum, yankıları azalarak uzaklaşıyor.

Bu bahçenin mahzunluğu, sessizliklerini sololarına dahil eden bülbüllerin 
ve kilim desenli örümceklerin terk etmek zorunda kaldığı, 
akord edilmiş ağlarının telleriyle kendi vefatını tasvir ediyor.
Derinlerde bir yerlerde nabzını duymak için bu küskün gövdenin yanına gövdemi seriyorum.

23 Eylül 2024

Cinas için ekinoks

Bahar, bugün güneye yola çıkan heybeli bir rüzgar kervanıdır,
Giderken yine de adını som altın olarak salyangoz rotaları izlerinde bırakır.
Geceyle eşitlenen gün, erken akşamların karşısında düğmelerini ilikliyor.
Geçmişten gelen cinaslı notlarım çoğalıyor;
gül ile bülbülün kuzguna şakıdığı notalar
ve yaprak rüzgarlarıyla çevremde savrulan küçük kağıt parçaları
yaklaşan günberiler için mum ışıklarında tasnif edilecek.

07 Eylül 2024

Lütuf için adımlar...

Bulutlardan şekil çıkarmak, şekillerden de bulut...
Adımlarım lütfedilen yollarda ekinoks günlüklerine yaklaşırken,
deneyimlenecek patikalara inen serinliği duymanın dinginliğindeyim.
Geçmiş izlerimin titreştiği uzak pulsatif ritimler
olası birçok şarkıyı yeniden yorumluyor.
Sevilenlerden bir ses, bir dosttan uzak bir el sallayış, yanımda sevdiğim ve sıcaklığı, zihnimin platolarında yankılanan solo parçalarını tanzim ediyor.
Gök, sarı hediyelerini hazırlarken gri ceketiyle bardak servisi yapmakta.
Titreyen yollar serinliyor, yapraklar yeni bir evrimin koleksiyonuna katılıyor.
Bulutların gölgelerinde büyüyen köklerinden nabız alan bir devinim hissi, öngörülecek yolları biçimlendiriyor.
Bahşedilmiş patikalardan içerilere doğru sakınılmış bahçelerde salınan dallar incirlerini emzirirken.